DÜĞÜNCÜBAŞI KÖYÜNÜN TARİHÇESİ

            Türklerin Rumeli'ye geçişleri, Osmanlıdan önce, Aydınoğlu Umur Bey tarafından gerçekleştirilmiştir. Bizans İmparatorluğu Tacı için, III. Andranikos'un ölümü üzerine başlayan çekişmeden büyük demostik ( İmparatordan sonra gelen kara orduları komutanı ) Kantakuzen'e yardım etmek üzere donanmasıyla Rumeli'ye geçmiş, Umur Bey, 1344 yılına kadar Kantakuzen'e yardım etmiştir. Ancak bu tarihten sonra Kantakuzen, Umur Beyin de önerisiyle Osmanlı padişahı Orhan Gazi'ye kendisine yardım etmesi için başvurmuş, Orhan Gazi'nin oğlu Süleyman Paşa'da kumandasındaki 20.000 kişilik Türk kuvvetini Rumeliye geçirerek, bu kuvvetler Edirne'nin geri alınması için Kantakuzen'e yardım etmiş, geri dönüşlerinde Çimpe (Çimpi) Kalesine bir miktar kuvvet bırakmış, daha sonra Gelibolu şehir ve limanını alarak Rumeli'de yerleşmek için bir üs elde etmişlerdir.

            Osmanlı Trüklerinin Geliboluya yerleşmeleri, Avrupalıların dikkatlerini çektiysede , Balkanların durumunun karışık olması Türklerin işini kolaytırdı. Malkara, Tekirdağ ve Bolayır alındırktan sonra, Avrupa devletleri ve Bizans tarafından yapılacak bir müdahale ihtimali de göz önüne alınarak Anadoludan bu bölgeye Türk ve Arap göçmenleri geçirilmiş, Gelibolu ve Marmara sahillerine yerleştirilmişlerdir

            Süleyman Paşa'nın ve Orhan Bey'in vefatlarıyla, şehzade Murat Bey'in Bursa'ya dönüşü, Rumelideki fetih hareketlerini büyük ölçüde aksatmış, Bizanslılar ileri bir yürüyüşle Malkara ve Çorluyu geri aldıkları gibi, Marmara sahillerinide elde etmeye çalışmışlardır. Osmanlı padişahının başlarında olmadığı bir anda Rumelideki kuvvetlere kumanda eden Lala Şahin PAşa , Hacı İlbey ve Evrenos Beyler, Bizanslara karşı şiddetle mukavemet ederek, Rumelide çıkması muhtemel bir paniği önlemişlerdir.

            I. Murat Anadoludaki işleri yoluna koyup, Balkanlarda tekrar fetihlere başladığı sırada, buralardaki siyasi durum, Osmanlı ilerlemesini kolaylaştıracak vaziyette idi. Sırp hükümdarı Duşa'nın ölümünden sonra Sırbistan presnleri birbirleriyle mücadele ederken, Bulgarlar ve Rumlarda dahili mücadele içerisindeydiler. Latinler ise yukarıda saydığımız unsurlarla daimi anlaşmazalık halindeydiler. Kuzeyde Macar Kralı Büyük Layoş'un, güneyde Venediklilerin Katolikliği Ortodoks Balkanlara zorla kabul ettirme teşebbüslerini, bu bölgenin yerli halkı benimsemiyordu.  Bu durum, adalet ve vicdan hürriyetine büyük bir titizlik gösteren  Osmanlıların yerli halkın sempatisini kazanmasına sebep olmuş ve fethi kolaylaştırmıştır.

            Daima ilerleyen ve ilk önce bir uç beyliği olarak kurulan Osmanlı Devleti, I. Murat'tan itibaren düzenli ordularla ve Lala Şahin  Paşa, Evranos Bey, Hayreddin Paşa gibi değerli kumandanlar sayesinde, Ferecik'ten başlayarak, Gümülcine, İskeçe, Drama, Kavala, Serez, ve Karaferya kasabalarınıda ele geçirerek Batı Trakyanın tamamını fethetmişlerdir. ( 1363 -1374 ). Batı Trakya'ya 1363 yılından öncede Anadoludan bazı müslüman Türk boylarının gelip yerleştiğini biliyoruz. Daha sonra kademe kademe Balkan yarımadasının tamamı fethedilmiş Mora'nın alınması kesin olarak gerçekleşip, Yunanistan'ın Osmanlı topraklarına katılmasıyla fetih hareketleri, Osmanlıların Takip ettikleri kademeli fetih politikasıyla 16. yy' a kadar sürmüştür.

            Osmanlılar, Balkanlarda fetih ettikleri topraklara Anadolu'dan Türk oymakları getiriyor, bu topraklardaki şehir ve kasabalara yerleştiriyorlardı. Osmanlı döneminde Rumeli'de büyük iskan politikaları izlenmiştir. Tanrıdağı ( Karagöz ) yürükleri 1453 ile 1642 tarihleri arasında Drama ve köylerine iskan edilmişlerdir. Bu oymakların Rumeli'de çoğalmları ve geniş alanlara yayılmaları, Osmanlı Devletinin bu bölgede yaşayan halka yönelik kanun ve nizamnameler çıkarmasına neden olmuştur. Osmanlı Devleti buralardaki yerli aristokrasiyi kendi askeri sınıfı içine almaya çalışmış, Ortodoks Metropolit ve Piskoposlarına tımar tahsis etmiş, önemli manastırların imtiyazlarını onaylamış, bir çok şehirlerin eski imtiyaz ve vergi muafiyetlerini devam ettirmiştir. Osmanlıların  Balkanlardaki fetihleri sırasında yerli halkın Osmanlı iradesini tercih etmesi, bu fetihleri kolaylaştıran bir faktör olurken yüzlerce yıl birlikte yaşamalıran neden olmuştur. Bu birliktelik 1877-78 Osmanlı - Rus Savaşı (93 Harbi ) ile çözülmüş, Balkan Svaşları ve Ulusal Kurtuluş Savaşı yıllarında büyük göçler ve çok acı bir insanlık dramı yaşanmıştır. İşte bu bağlamda Milli Mücadele sonunda 24 Temmuz 1923 tarihinde imzalanan Lozan Barış Anlaşması uyarınca nüfus mübadelesi yapılarak Türkiye-Yunanistan karşılıklı nüfus değişimini gerçekleştirmiştir.

            Düğüncübaşı Köyünün Ataları 1453-1642 tarihleri arasında Anadoludan Tanrı Dağı Karagöz Yürükleri olarak Selanik Vilayeti Drama Kazası MAKREŞ ve RECANİK Köylerine yerleşmişler, Lozan Barış Anlaşması koşullarında nüfus mübadelesi gereği Türkiye'ye göç etmek zorunda kalmışlardır.

            Karşılıklı göçler başladığında Recanik Köyü muhtarı İsmail Eygül ( Deli İsmail) tellal bağırtıp, köylüyü toplayarak köy meydanındaki halka durmumu açıklamış acilen taşınmazlar bırakılarak, taşıyabilecekleri eşyalarla birlikte hemen harekete geçilerek Makreş Köyü halkı ile birlikte Drama Kasabasına gelmişlerdir. Burada 30 gün kalındıktan sonra Kavala şehrine gelinerek 30 günde burada ikamet edilmiş, buradan da alınan halk gemilere bindirilerek Türkiye'ye Muğla ili Gökova Kasabasına getirilerek bu yerleşim yerine yerleşmeleri sağlanmıştır.  Gökova'ya yerleşen Makreş  ve Recanik'liler kendilerine 2'şer katlı evler, 10'ar dönüm sulanabilir arazi verilmesine rağmen Gökova'da 90 gün kalarak tekrar göç etmeye karar verip, deniz yolu ile Tekirdağ'a gelerek burada 3 gün kaldıktan sonra yaya yolu ile Lüleburgaz İstasyonuna ( Durak Mahallesi) gelmişler, o zamanın hükümet yetkilileri onları Evrensekiz Köyüne yerleştirmek istemişlerse de Makreş ve Recanik halkının önderi olan İsmail Eygül ( Deli İsmail ) Atatürk'e  bir mektup yazarak Osmanlı Salnamelerinde'de bahsi geçen Düğüncübaşı çiftliği arazisine yerleşmek istediklerinin onayını da alarak Recanik ve Makreş halkı ilk Cumhuriyet Dönemi Köylerinden biri olan Düğüncübaşı Köyünü Lüleburgazda kurmuşlardır. ( Araştırma ; Tarih Öğretmeni / Araştırmacı / Ali ARSLAN ) 10 Mayıs 2010